1 lutego do dymisji podał się rząd kierowany przez Georgi Atanasowa, a przez kolejne dni między przedstawicielami władz i opozycji toczyły się rozmowy o powołaniu wspólnego gabinetu. Jednak ZSD, w obawie przed byciem marionetką w rękach komunistów, jednogłośnie odrzucił propozycję zawiązania wspólnego frontu. Wieloletni sojusznik BKP - BZNS, który wyżej aniżeli lojalność polityczną wobec rządu cenił realną perspektywę zjednoczenia ruchu ludowego; 3 lutego opozycyjny BZNS im. Nikoły Petkowa wezwał BZNS do opuszczenia koalicji i połączenia sił. Wobec nieudanych negocjacji tak z ZSD, jak i z BZNS dwa dni po dymisji rządu Atanasowa został powołany jednopartyjny gabinet, na którego czele stanął przedstawiciel liberalnego skrzydła BPK Andrej Łukanow. Różnice zdań między obiema stronami dotyczyły przede wszystkim kształtu ustroju oraz terminu wyborów. Rząd głosił hasła pokojowego przejścia do demokratycznego systemu politycznego, ale z zachowaniem socjalizmu (nadzwyczajny zjazd BKP z przełomu stycznia i lutego zaakceptował idee socjalizmu demokratycznego), zaś opozycja chciała stanowczego odcięcia się od komunistycznego dziedzictwa, ponadto żądała nadania „okrągłemu stołowi” rangi nieformalnej izby parlamentu, tak aby móc wpływać na działanie zdominowanego przez BPK Zgromadzenia Narodowego i jednopartyjnego rządu.