Mia Couto, właśc. António Emílio Leite Couto (ur. 5 lipca 1955 w Beirze) – mozambicki pisarz tworzący w języku portugalskim, z wykształcenia biolog.
Zarys biografii Couto urodził się w rodzinie białych Portugalczyków w czasie, gdy Mozambik był kolonią tego kraju. Uchodzi za jednego z najwybitniejszych pisarzy portugalskiego kręgu językowego. Z wykształcenia jest biologiem, opublikował szereg powieści, zbiorów opowiadań oraz tomów poezji. W swojej prozie ukazuje wpływ długoletniej wojny domowej na życie mieszkańców Mozambiku. Jego twórczość bywa porównywana z południowoamerykańskim realizmem magicznym. Posługuje się stworzonym przez siebie idiolektem.
Twórczość Raiz do Orvalho (1983) – poezje Vozes Anoitecidas (1986) – opowiadania Cada Homem É uma Raça (1990) – opowiadania Cronicando (1991) – kroniki Terra Sonâmbula (1992) – powieść, wyd. pol. Lunatyczna kraina, Karakter 2010, tłum. Michał Lipszyc Estórias Abensonhadas (1994) – opowiadania A Varanda do Frangipani (1996) – powieść, wyd. pol. Taras z uroczynem, Świat Książki 2009, tłum. Elżbieta Milewska Contos do Nascer da Terra (1997) – opowiadania Mar Me Quer (1998) – nowela Vinte e Zinco (1999) – nowela Raiz de Orvalho e outros poemas (1999) – poezje O Último Voo do Flamingo (2000) – powieść, wyd. pol. Ostatni lot flaminga, PIW 2005, tłum.