mały|Topografia struny bębenkowej prawej w jamie bębenkowej. Widoczne odejście od pnia nerwu twarzowego, przebieg po przyśrodkowej powierzchni młoteczka i wyjście z jamy bębenkowej przez szczelinę skalisto-bębenkową (podpisaną Glaserian fissure). mały|Topografia struny bębenkowej lewej (podpisana Chorda Tympani). Widoczne odejście od pnia nerwu twarzowego (Facial N.) i wniknięcie do pnia nerwu językowego (Lingual N.). Struna bębenkowa () – w anatomii człowieka nerw będący gałęzią nerwu twarzowego.
Przebieg Rozpoczyna się w kości skroniowej odchodząc od przedniej powierzchni pnia nerwu twarzowego, pod kątem ostrym ku górze i do przodu. Biegnie w kanale kostnym do jamy bębenkowej, tworząc tam łuk wypukły ku górze, następnie układa się w fałdzie błony śluzowej na przyśrodkowej powierzchni błony bębenkowej pomiędzy odnogą długą kowadełka a rękojeścią młoteczka. W tym miejscu jej przebieg może być widoczny podczas otoskopii. Z jamy bębenkowej wydostaje się przez szczelinę skalisto-bebenkową, wchodząc do dołu podskroniowego.