Ołów: Węglan ołowiu(II), Chlorek ołowiu(II), Chlorek ołowiu(IV), Chromian ołowiu(II), Azydek ołowiu(II), Azotan ołowiu(II), Tlenek ołowiu(II), PbO Tlenek ołowiu(IV), Tlenek diołowiu(II), ołowiu(IV), Wodorotlenek ołowiu(II), Siarczek ołowiu(II), PbS Siarczan ołowiu(II), )
Otrzymywanie Węgiel do celów laboratoryjnych otrzymuje się przez prażenie sacharozy bez dostępu tlenu z powietrza. Na skalę przemysłową otrzymuje się go z węgli kopalnych, przez rozkład termiczny drewna oraz jako diament.
Krzem można otrzymać w laboratorium przez redukcję krzemionki magnezem: . Na skalę przemysłową redukuje się krzemionkę węglem () lub węglikiem wapnia.
Pozostałe trwałe węglowce są otrzymywane przez redukcję ich tlenków. Ołów można otrzymać elektrolitycznie z jego siarczku. Flerow można uzyskać wyłącznie w reakcjach jądrowych.
Zastosowanie Węgiel jest podstawowym składnikiem związków organicznych. Diament służy do wyrobu biżuterii. Ze względu na jego twardość używa się go także do wyrobu narzędzi do obróbki stali i szkła. Grafit jest używany do wyrobu elektrod, grafitów do ołówków i tygli laboratoryjnych. Węgle kopalne są wykorzystywane jako surowce energetyczne.