Tunel w ruchu drogowym thumb|100px|Znak D37 thumb|100px|Znak D38 W Polsce w myśl obowiązującej Ustawy Prawo o ruchu drogowym, tunel jest to budowla przeznaczona do przeprowadzenia drogi przez lub pod przeszkodą, oznaczona odpowiednimi znakamiArt. 2 pkt 14 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym ().. W praktyce oznacza to, że tunelem jest każdy odcinek drogi rozpoczynający się i kończący odpowiednio znakami D37 i D38 (nawet jeśli nie występowałaby na nim wspomniana budowla).
W myśl tej samej ustawy w tunelu zabrania się zawracania, cofania i zatrzymania pojazdu.
Metody drążenia tuneli Metody górnicze Drążenie tunelu metodami górniczymi, np. za pomocą robót strzałowych. Wyrobisko jest wykonywane segmentami, zazwyczaj najpierw stabilizowane jest obudową tymczasową. Tą metodą tunele wykonywane są na dużych głębokościach. Metoda pełnego przekroju Metoda podpartego sklepienia (ze sztolnią wyprzedzającą w stropie przyszłego tunelu) Metoda rdzenia oporowego (wielosztolniowa) NATM – Nowa metoda austriacka
Metoda tarczowa Drążenie tunelu za pomocą maszyn borujących (TBM) o średnicy 2–12 m, drążenie tunelu i montaż obudowy są zmechanizowane. Tunele drążone tą metodą najczęściej mają przekrój kołowy.