W 1994 objął kierownictwo w Związku Sił Prawicy. W wyborach w 1997 stał na czele koalicji Zjednoczone Siły Demokratyczne, głosząc w kampanii wyborczej hasła reform finansowych, dyscypliny budżetowej, poszukiwania inwestorów, wprowadzania mechanizmów wolnorynkowych i zwalczania monopoli. Jego sojusz zwyciężył w tych wyborach z wynikiem 52% głosów i 137 mandatami w 240-osobowym parlamencie. 21 maja 1997 został zaprzysiężony na urząd premiera, sprawował go do 24 lipca 2001 przez pełną kadencję. Rząd Iwana Kostowa doprowadził m.in. do zatrzymania recesji i hiperinflacji, a także wzrostu PKB, zapoczątkował prywatyzację państwowych przedsiębiorstw, rozpoczął proces integracji Bułgarii z Unią Europejską i NATO. Jednocześnie nastąpił wzrost bezrobocia, a część członków gabinetu była zamieszana w afery o podłożu korupcyjnym. Premier i jego zaplecze tracili poparcie, w wyborach w 2001 Zjednoczone Siły Demokratyczne otrzymały 18% głosów, przegrywając z Narodowym Ruchem Symeona Drugiego i przechodząc do opozycji. W konsekwencji w 2001 Iwan Kostow złożył rezygnację z funkcji przewodniczącego partii.