Louis Eugène Cavaignac (ur. 15 października 1802 w Paryżu, zm. 28 października 1857 na zamku Ournes pod Flée, departament Sarthe) – francuski generał, generalny gubernator i szef rządu w 1848, zwany „czerwcowym rzeźnikiem” z powodu krwawego stłumienia robotniczego powstania w czerwcu 1848.
Historia Jego ojcem był rewolucyjny polityk Jean-Baptiste Cavaignac, członek jakobińskiego Komitetu Bezpieczeństwa Publicznego. Za namową ojca Cavaignac w 1820 zapisał się do szkoły wojskowej przy École Polytechnique. Podobnie jak ojciec był z poglądów gorliwym zwolennikiem republiki, przez co początkowo nie przyjęto go na służbę w armii, lecz interwencja wuja – generała Jacques’a-Marie Cavaignaca de Baragne’a – sprawiła, że zyskał służbowy przydział po ukończeniu studiów wojskowych w 1824 do 2 pułku pionierów, gdzie w 1828 uzyskał stopień kapitana walcząc w Grecji w oddziałach wspierających tamtejszych powstańców. Z powodu republikańskich przekonań w 1832 odkomenderowano go na służbę do Algierii, gdzie w rychłym tempie awansował, a jego zdolności militarne zaczęły w oczach zwierzchników przysłaniać jego osobiste poglądy. W Algierii Cavaignac przy pomocy bezwzględnych metod dokonywał destrukcyjnych najazdów na wioski Arabów, zaś w 1844 wydał rozkaz wyduszenia dymem szukających schronienia w jaskini Arabów.