12 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i wyznaczony sędzią w Sądzie Dywizyjnym w Cieszynie. 1 lutego 1919 przeniesiony został do Departamentu Wojskowo-Prawnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. 26 lutego 1919 mianowany szefem Sądu Okręgu Generalnego w Lublinie. Od 8 kwietnia 1919 do przejścia na emeryturę był sędzią Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie. Od 24 grudnia 1919 pełnił obowiązki przewodniczącego Najwyższego Sądu Wojskowego. 1 lipca 1926 ze względu na stan zdrowia przeniesiony w stan spoczynku. Po przejściu na emeryturę mieszkał w Wadowicach, Radomiu i Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim (sektor SC10, rząd 1, nr grobu 27).
mały|Grób gen. Tadeusza Zachariasiewicza na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie Tadeusz był żonaty z Marią z Merzowiczów, z którą miał troje dzieci: Feliksa Aleksandra Krzysztofa (ur. 18 czerwca 1902 w Czerniowcach), Kazimierza (1905) i Zofię (1912). Obaj synowie matury uzyskali w tym samym gimnazjum, co ich ojciec. Obaj też byli oficerami WP. Feliks został zamordowany w 1940 roku w Katyniu.