Zbrodnia – utwór prozatorski Antoniego Langego wydany w 1907 w Warszawie. Składa się z trzech krótkich historii ogniskujących się wokół różnie pojmowanych aspektów zbrodni czy grzechu:
Zbrodnia Mitologia Widłak
Opowiadania przybierają postać prozy szkatułkowej, zaś narrator każdego z nich jest parte-parole samego autora. Utwór odpowiada na młodopolską modę na immoralizm, fascynację dewiacjąFascynację tę podsycały w pokoleniu Młodej Polski dzieła pisarzy takich jak: Stanisław Przybyszewski, August Strindberg, Charles Baudelaire, Joris-Karl Huysmans etc. Szczególnie jaskrawymi przykładami są publikacje tj.: Opowieści okrutne Auguste de Villiers de L’Isle-Adama, Diable sprawy Barbey d’Aurevillyego, czy teorie Cesare Lombrosoa. Poeta nadaje ponadto swoim historiom subtelny posmak opowieści niesamowitych; rządzą się one jednak konwencją realizmu, z lekkim zarysowaniem problematyki społecznej.
Zbiór cechuje typowy dla Langego humor, erudycja i zachowanie dystansu względem opowiadanych historii.