Jaskra (łac. glaucoma) – grupa chorób oczu prowadzących do postępującego, nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego (neuropatii jaskrowej) i w konsekwencji do charakterystycznych ubytków w polu widzenia.
Najważniejszym modyfikowalnym czynnikiem ryzyka progresji jaskry jest podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP), jednak jaskra może rozwijać się także przy wartościach IOP mieszczących się w zakresie uznawanym za prawidłowy (tzw. jaskra normalnego ciśnienia).
Przyczyny powstawania i patofizjologia Jaskra jest wieloczynnikową chorobą neurodegeneracyjną, w której dochodzi do postępującej neuropatii nerwu wzrokowego i zaniku warstwy komórek zwojowych siatkówki, co prowadzi do charakterystycznych zmian w obrębie tarczy nerwu wzrokowego oraz ubytków w polu widzenia.
Podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe jest najważniejszym modyfikowalnym czynnikiem ryzyka, ale na rozwój i tempo progresji neuropatii wpływają także inne czynniki (m.in.