Kariera W 1965, na drugim roku studiów wystąpił na profesjonalnej scenie w spektaklu Phoebe i Henry’ego Ephronów Biorę ją, ona jest moja (Take Her, She's Mine). Odnosił potem sceniczne sukcesy w broadwayowskich musicalach: Cock-A-Doodle Dandy (1969) z APA Phoenix Repertory Company, Zbawienie (Salvation, 1969), Grease (1972) jako Danny Zuko (nominacja do nagrody Tony Award), Oni widzieli co oni poszukiwali (They Knew What They Wanted, 1976) Sidneya Howarda w roli Joego (nominacja do Tony Award), Rozbójnik Bridegroom (The Robber Bridegroom, 1977) Eudory Welty jako Jamie Lockhart (uhonorowany Tony Award), Nick i Nora (Nick and Nora, 1991). Grał też w przedstawieniach na Off-Broadwayu: Salvation (1969), Colette (1970) i The House of Leather (1970).
Po udziale w kinowej komedii Jennifer w mojej pamięci (Jennifer on My Mind, 1971) i dramacie Droga filmowa (Road Movie, 1974), został dostrzeżony w komediowym musicalu The Rocky Horror Picture Show (1975) jako niewinny Brad Majors oraz hollywoodzkim pastiszu muzycznym Ale kino (Movie Movie, 1975) w podwójnej roli Johnny’ego Danko i Dicka Cummingsa.
Karierę na małym ekranie rozpoczął od gościnnego występu w jednym z odcinków serialu Aniołki Charliego (Charlie’s Angels, 1978), a następnie w sitcomach – Gra nielojalna (Foul Play, 1981), Tatusiowie (Dads, 1986) i Spin City