Zamek krzyżacki w Grudziądzu – założony w XIII w., od 1466 r. siedziba starostów królewskich, zachowała się tylko wieża „Klimek”.
Historia Przypuszcza się, że piastowski pograniczny gród obronny w Grudziądzu istniejący już przynajmniej w 1065 r., w 1222 r. został po raz kolejny zniszczony wskutek najazdów Prusów. Dowodem na istnienie grodu w miejscu późniejszego zamku jest tzw. dokument z Lonyz z 1223 roku, gdzie wśród dawnych grodów (quondam castra) wymieniono także Grudziądz.
Udokumentowane dzieje zamku wiążą się z przybyciem na ziemię chełmińską Krzyżaków. Pierwsze drewniane fortyfikacje na Górze Zamkowej, dominującej nad doliną Wisły (wysokość względna wzniesienia sięga 60 m) i przyszłym miastem wzniesiono jeszcze przed lokacją, ok. 1235 r. W połowie XIII w. rozpoczęła się budowa zamku ceglanego, którego pierwszą fazę ukończono budować około 1299 roku, gdy konsekrowano zamkową kaplicę. Początki komturstwa grudziądzkiego można datować na okres między 1263 a 1269 rokiem. Około 1300 roku wzniesiono też wieżę Klimek typu bergfried. Zapewne dopiero po 1300 roku wzniesiono skrzydło zachodnie. thumb|200px|left|Oblężenie Grudziądza przez Szwedów 4 stycznia 1656 r. Po prawej zamek Gotycki zamek, należący do większych warowni zakonnych był siedzibą komtura.