Po śmierci Gilles'a Villeneuve'a Didier Pironi został pierwszym kierowcą Ferrari i wygrał Grand Prix Holandii. Prowadził w klasyfikacji mistrzostw z dużą przewagą, ale podczas Grand Prix Niemiec spowodował wypadek, w którym odniósł obrażenia nóg, przez co nie mógł wykonywać mocnych hamowań i musiał wycofać się z dalszej rywalizacji, przynajmniej do końca sezonu. 39 punktów, które zebrał przez niewiele ponad pół sezonu wystarczyło mu do tytułu wicemistrza (mistrzem został Keke Rosberg, który zgromadził 44 punkty).
Pironi do ścigania już nie wrócił. Zginął w wypadku motorówki koło wyspy Wight. W Formule 1 odniósł 3 zwycięstwa, 4 pierwsze pola startowe, 13 podiów, 5 najszybszych okrążeń i 101 punktów podczas 70 wyścigów.
Bibliografia Hughes M., Formuła 1 Encyklopedia
Kategoria:Francuscy kierowcy Formuły 1 Kategoria:Francuscy kierowcy Formuły 2 Kategoria:Francuscy kierowcy Brytyjskiej Formuły 3 Kategoria:Urodzeni w 1952 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Francuscy kierowcy 24h Le Mans Kategoria:Francuscy kierowcy Francuskiej Formuły Renault 2.0 Kategoria:Francuscy kierowcy Atlantic Championship Kategoria:Francuscy kierowcy World Sportscar Championship Kategoria:Kierowcy Ferrari w Formule 1 Kategoria:Kierowcy Tyrrella w Formule 1 Kategoria:Kierowcy Ligiera w Formule 1 Kategoria:Francuscy kierowcy Australijskiej Formuły 1