mały|300px|Przykład procesu Markowa
Proces Markowa – ciąg zdarzeń, w którym prawdopodobieństwo każdego zdarzenia zależy jedynie od wyniku poprzedniego. W ujęciu matematycznym, procesy Markowa to takie procesy stochastyczne, które spełniają własność Markowa.
Łańcuchy Markowa to procesy Markowa z czasem dyskretnym.
Łańcuch Markowa jest ciągiem zmiennych losowych. Dziedzinę tych zmiennych nazywamy przestrzenią stanów, a realizacje to stany w czasie Jeśli rozkład warunkowy jest funkcją wyłącznie zmiennej
to mówimy, że proces stochastyczny posiada własność Markowa.
Przedstawiona definicja zakłada czas dyskretny. Istnieją procesy Markowa z czasem ciągłym, jednak nie są one przedstawione w tym artykule.
Procesy Markowa zawdzięczają swoją nazwę ich twórcy Andriejowi Markowowi, który po raz pierwszy opisał problem w 1906 roku. Uogólnienie na przeliczalnie nieskończone przestrzenie stanów zostało opracowane przez Kołmogorowa w 1936.