Lantmarskalk (landmarszałek) – wysoki państwowy urząd ustanowiony w Szwecji w 1627 roku. Istniał do 1866. Formalnie lantmarskalk (wym: lantmarszalk) pełnił funkcję marszałka Szwedzkiego Parlamentu Stanowego (ståndsriksdagen), który istniał do roku 1866, gdy zastąpił go dzisiejszy demokratyczny Riksdag.
Nie powinno się mylić urzędu landmarszałka z urzędem zwanym Riksmarsk – naczelnym dowódcą wojskowym ówczesnej Szwecji.
Portrety niektórych landmarszałków
Landmarszałkowie (według dat posiedzeń parlamentu) Per Brahe (1629) Johan Pontusson De la Gardie (1630) Svante Larsson Sparre (1649–1651) Christer Bonde (1652) Johan Gyllenstierna (1668) Claes Fleming (1680) Fabian Wrede (1682) Erik Lindschöld (1686) Jakob Gyllenborg (1693) Per Ribbing (1719) Arvid Horn, (partia czapek) (1720) Swen Lagerberg, (partia czapek) (1723) Arvid Horn, (1726–1727, 1731) Charles Emil Lewenhaupt (1734) Carl Gustaf Tessin, (partia kapeluszy) (1738–1739) Charles Emil Lewenhaupt (1740–41) Mattias Alexander von Ungern-Sternberg, (partia czapek) (1742–1743) Mattias Alexander von Ungern-Sternberg, (partia czapek) (1746–1747) Henning Gyllenborg, (partia kapeluszy) (1751–1752) Axel von Fersen, (partia kapeluszy) (1755–1756, 1760–1762) Thure Gustaf Rudbeck, (partia czapek) (1765) Axel von Fersen (1769–1770) Axel Gabriel Leijonhufvud