W 1797 podejrzany przez cara Pawła I o udział w spisku, został zesłany do Kostromy, potem uwięziony w twierdzy pietropawłowskiej.
W styczniu 1801 zwolniony z więzienia i wyznaczony na głównego pomocnika atamana Wojska Dońskiego, został awansowany przez cara Aleksandra I do stopnia generała dywizji, następnie mianowany atamanem wszystkich dońskich oddziałów kozackich.
Płatow brał także udział w wojnach napoleońskich, gdzie dowodził Dońskim Korpusem Kozaków. W latach 1806–1807 walczył w wojnie z Francją, a w latach 1807–1809 z Turcją. Bohater wojny z 1812. Walczył w kampanii 1813–1814.
Dnia 10 października 1812 został otrzymał tytuł hrabiego. W 1814 uczestniczył w delegacji cara Aleksandra I do Anglii, gdzie był uroczyście witany jako zwycięzca nad Napoleonem i uhonorowany tytułem honorowego doktora Uniwersytetu w Oxfordzie. Zmarł 15 stycznia 1818 w słobodzie Jelanczickaja koło Taganrogu. Pochowany w soborze Wniebowstąpienia Pańskiego w Nowoczerkasku.
W 1942 roku utworzono pułk kawalerii kozackiej, który nazwano Pułkiem Płatowa, na znak szacunku do gen. Płatowa.
Przypisy
Bibliografia
Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t.