5 września 1944 w piwnicy kamienicy Sióstr Rodziny Maryi przy ul. Hożej 15 poślubiła Jana Wuttke. Ślubu udzielił im ksiądz Józef Warszawski. Wkrótce wraz z mężem znalazła się na Czerniakowie i została przyjęta do kompanii „Rudy” batalionu „Zośka”. 23 września w rejonie ul. Wilanowskiej została wzięta do niewoli przez hitlerowców. Rozstrzelali ją dnia następnego – 24 września na Woli (najprawdopodobniej w podziemiach kościoła św. Stanisława Biskupa przy ul. Wolskiej). Miała 24 lata. Jej ciała nigdy nie odnaleziono. Symboliczna mogiła znajduje się w kwaterze żołnierzy batalionu „Zośka” na Wojskowych Powązkach w Warszawie. W tym samym grobie pochowano jej siostrę – sanitariuszkę Marię Kowalską ps. „Maryna” (kompania „Giewonta”) (kwatera A20-2-25).
Jej mąż, Jan Wuttke ps. „Czarny Jaś”, zginął 19 września 1944 przy ul. Wilanowskiej.
Upamiętnienie Irena Kowalska-Wuttke jest patronką 8. Szczecińskiej Drużyny Harcerek „Suma Sił”.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Nazwisko Kowalskiej-Wuttke na Wirtualnym Murze Pamięci Muzeum Powstania Warszawskiego Muzeum Powstania Warszawskiego.