Strabon nazywa ich vates, od celtyckiego słowa oznaczającego "natchniony" lub "ekstatyczny". Jest przeto całkiem możliwe, iż społeczeństwo celtyckie posiadało nie tylko element opartej na rytuałach i cudotwórstwie religii druidów, ale również szamański element kontaktu z zaświatami (światem umarłych).
Zobacz też mitologia irlandzka rekonstrukcjonizm celtycki Celtowie Partholoni Kelpie Selkie Odrodzenie Irlandzkie w literaturze
Literatura tematu Baśnie i legendy Wysp Brytyjskich., „Nasza Księgarnia”, Warszawa 1985. Sylwia i Paul F. Botheroyd – Słownik mitologii celtyckiej., Wyd. „Książnica”, Katowice 1998. Bogusław Bednarek – Epos europejski., Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2001, M. Dillon, N., K. Chadwick – Ze świata Celtów., Warszawa 1975. Elizabeth Hallam – Bogowie i boginie., Wyd. Diogenes, Warszawa 1998. M. Heaney – Za dziewiątą falą. Księga legend irlandzkich., Wyd. „Znak”, Kraków 1996. Jerzy Gąssowski – Mitologia Celtów., seria: "Mitologie świata", Wyd. Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1979. Lady Gregory – O Świętym Brendanie żeglarzu tudzież o innych świętych i bohaterach Irlandii., Oficyna Literacka, Kraków 1998. Andrzej M. Kempiński – Słownik mitologii ludów indoeuropejskich., Warszawa 1993. J. i C.