Sąd I instancji stwierdził, że organ prawidłowo uznał, iż imię Dąb nie pozwala na odróżnienie płci dziecka, dodając ponadto, że wybrane imię w przyszłości mogłoby narazić je na ośmieszenie.
Zakres i podstawa zaskarżenia Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżony został w całości, a skarga kasacyjna oparta została na podstawie naruszenia prawa materialnego (art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ) przez błędną wykładnię przepisu art. 50 ust. 1 prawa o aktach stanu cywilnego. W uzasadnieniu stwierdzono, że w przypadku imienia Dąb nie zachodzi żadna z przesłanek odmowy przyjęcia oświadczenia o wyborze imienia dziecka.
Rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku nie zgodził się z tezą, że imię Dąb (jako synonim siły, honoru i szlachetności) może być ośmieszające i nie pozwala odróżnić płci dziecka, jako że spełnia wymagania zasady nr II.1.a Zaleceń dla urzędników stanu cywilnego dotyczących nadawania imion dzieciom osób obywatelstwa polskiego i narodowości polskiej (opublikowane w Komunikatach Komisji Kultury Języka Komitetu Językoznawstwa PAN nr 1(4)/1996), która głosi, iż imię powinno odróżniać płeć dziecka ze względów: 1) językowych (odmiana imienia przez przypadki), 2) praktycznych,