Różne rodzaje pła mogą porastać brzegi tego samego zbiornika.
Pło prawie pozbawione warstwy mszystej może tworzyć szuwar kłociowy (Cladietum marisci).
Pło torfowcowe Pło na powierzchni jezior dystroficznych w znacznej mierze tworzy darń torfowców, stąd określane jest jako pło torfowcowe. W Polsce fazę inicjalną, jeszcze mało zbitą, z reguły tworzy torfowiec spiczastolistny, czasem z warnstorfią pływającą. W części zbitej, choć silnie uwodnionej, najbliżej otwartej toni wodnej staje się on domieszką wraz z torfowcem tępolistnym, a dominuje w niej torfowiec kończysty, podczas gdy w części grubszej i mniej uwodnionej darń tworzą torfowiec magellański i czerwonawy. Kilkudziesięciocentymetrowy pas pła najbliżej otwartej wody porastają rośliny ze zbiorowiska Caricetum limosae (turzyca bagienna, turzyca nitkowata, bagnica torfowa, gorysz błotny). Następne kilka metrów zajmuje Rhynchosporetum albae budowane również przez bagnicę, ale też przygiełkę białą, bobrek trójlistkowy, siedmiopalecznik błotny czy rosiczki. Jeszcze szersza jest kolejna strefa, w której oprócz torfowców w warstwie mszystej pojawia się płonnik cienki lub słomiaczek złotawy. Poza tym darń mszaru przerośnięta jest przez wełniankę pochwowatą lub wąskolistną oraz krzewinki wrzosowate (żurawina błotna, modrzewnica pospolita, borówka bagienna, bagno zwyczajne).