Jeden z pierwszych przypadków dotyczył kobiety z zatorowością kończyny dolnej; Oscar owinął się wokół niedokrwionej nogi i pozostał przy pacjentce aż do jej śmierci.
W innym przypadku lekarz badający pacjenta stwierdził, że ten umiera, gdy kot po prostu odszedł; lekarz uznał, że niezwykła passa Oscara zakończyła się (był to 12 przypadek „rozpoznany” przez kota), by później się przekonać, że to on się pomylił, stawiając diagnozę, która potwierdziła się dopiero po kilku godzinach. Oscar ponownie „odwiedził” pacjenta po tym czasie, na dwie godziny przed jego zgonem.
Pomimo swoich zdolności, Oscar był opisywany przez dr Davida Dosa jako „kot nieprzyjazny (żyjącym) ludziom"Oscar the Cat Predicts Nursing Home Deaths Fox News, 26 lipca 2007.. Jeden przykład na to został opisany w artykule New England Journal of Medicine. Gdy starsza kobieta przechodziła obok Oscara w czasie jego obchodu, ten wydał „delikatny syk, ostrzeżenie przypominające to, które wydają grzechotniki”, mówiąc w ten sposób „zostaw mnie w spokoju".
Nagroda Home and Hospice Care of Rhode Island przekazało Oskarowi nagrodę za jego troskę i przebywanie z pacjentami w ostatnich chwilach ich życia, bez czego wielu umarłoby w samotności.