Architektura systemu Projekt i konstrukcja systemu oparte są na podstawowych wymaganiach określających zdolność do jednoczesnego zwalczania przez system celów zarówno powietrznych, jak i balistycznych, bardzo dużej szybkości systemu, wysokiej manewrowości oraz niskiej wykrywalności. System musi być zdolny do zwalczania zagrożeń z każdego kierunku jednocześnie oraz bardzo mobilny – łatwy w transporcie wraz szybkimi, mobilnymi siłami lądowymi NATO, za pomocą samolotów Lockheed C-130 Hercules i Airbus A400M oraz helikopterów CH-47 Chinook i CH-53 Super Stallion.
Pocisk
Zgodnie z pierwotnymi założeniami, system rakietowy MEADS oparty jest na pocisku PAC-3 MSE (Missile Segment Enhancement) wchodzącym w skład najnowocześniejszej wersji systemu Patriot PAC-3 – PAC-3 Configuration 3. thumb|Pocisk PAC-3 ERINT/MSE Prace nad tym pociskiem rozpoczęły się latach osiemdziesiątych XX wieku, kiedy Lockheed Martin prowadził prace nad pociskiem rakietowym dla Agencji Zaawansowanej Obrony Antybalistycznej Armii Stanów Zjednoczonych (U.S. Army’s Advanced Ballistic Missile Defense Agency). Amerykańskie Dowództwo Obrony Strategicznej zmieniło jednak wymagania wobec pocisku, domagając się umieszczenia w nim radaru zdolnego do umożliwienia pociskowi bezpośredniego dostarczenia celowi wielkiej ilości energii kinetycznej.