Po przejściu na Mokotów znalazł się w dywizjonie 1 pułku szwoleżerów marszałka Józefa Piłsudskiego, grupie bojowej oficerów i podoficerów pod dowództwem por. Aleksandra Tyszkiewicza ps. „Góral”. Na Mokotowie był w grupie pierwszych powstańców, którzy wkroczyli na ulicę Belgijską, na której niemieccy żandarmi dokonali masakry cywilów.

27 września przeszedł kanałami do Śródmieścia. Do chwili kapitulacji powstania dowodził obroną budynku przy ulicy Nowogrodzkiej.

Po kapitulacji powstania wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną. Uciekł z kolumny jenieckiej tuż przed obozem w Ożarowie.

Okres powojenny Działał w konspiracji, od 2 sierpnia 1945 w delegaturze Sił Zbrojnych. Aresztowany i zwolniony. Ponownie aresztowany w listopadzie 1945, i ostatecznie w 1949 aresztowany przez UB pod zarzutem szpiegostwa dla Amerykanów (Od trzech lat był polskim szefem amerykańskiej misji poszukującej lotników USA zaginionych na terenie Polski). W więzieniu siedział razem z Władysławem Bartoszewskim i Kurtem Fischerem (niemieckim zbrodniarzem wojennym). Skazany na 9 lat więzienia. Jako więzień pracował m.in. w kamieniołomach wapiennych w Bielawie koło InowrocławiaRelacja Jerzego Sienkiewicza w Archiwum Historii Mówionej Muzeum Warszawskiego (dostęp: 3 sierpnia 2014 r.).