Dystalnie kość kończy się kłykciami, nad którymi przebiegają typowe dla iguanodonów rowki przedni i tylny.
Prawa kość piszczelowa anabisetii przypomina z kolei znalezisko z formacji Candeleros, oznakowane jako MCF-PVPH-479 (to ostatnie cechuje się jednak położonym bardziej tylnie kłykciem dla kości strzałkowej). Jest smukła. Kostka przyśrodkowa sięga dalej niż kostka boczna. Kość skokowa łączy się z kością strzałkową, w mniejszym jednak stopniu od kości piętowej, ma 2 wyrostki. Druga kość śródstopia wykazuje spłaszczenie boczno-przyśrodkowe. Stan taki obserwuje się również u Talenkauen, gasparinizaury, kangnazaura i nienazwanego jeszcze dinozaura z Półwyspu Antarktydzkiego, podobieństwa tego doszukał się Novas w 2004.
Rozmieszczenie geograficzne i paleoekologia Szczątki anabisetii znaleziono na północnym zachodzie Argentyny, w Patagonii, w środkowo-wschodniej prowincji Neuquén, w regionie Plaza Huincul. Geologicznie należą one do powstałej w cenomanie, w cenomanie i turonie formacji Lisandro w obrębie grupy Río Limay, dokładniej do jej dolnej części. Dinozaur żył więc w kredzie późnej. The Dinosauria podaje cenoman-wczesny turon lub alb-cenoman, Cruzado-Caballero i współpracownicy w 2016 podają turon.