mały|Tramwaj elektryczny w latach 20. XX wieku Tramwaje w Pjongjangu – część systemu transportu publicznego w Pjongjangu, stolicy Korei Północnej. W mieście funkcjonują trzy linie normalnotorowe i jedna linia wąskotorowa.

Historia Pierwszy system tramwajowy Początki systemu tramwajowego w Pjongjangu sięgają czasów okupacji japońskiej. W październiku 1905 r. powstała spółka, która połączyła dworzec kolejowy z miastem dwutorową linią tramwajową o rozstawie szyn równym 610 mm. Na linii kursowały 24 wagony napędzane siłą ludzkich mięśni. W 1911 r. przewieziono 90 000, w 1912 r. 80 000, a w 1913 r. 75 000 pasażerów. Według stanu z 1914 r. długość torów wynosiła ok. 2 km.

W 1922 r. tramwaje napędzane siłą ludzkich mięśni zastąpiono tramwajami elektrycznymi.

Przed wybuchem wojny koreańskiej na półwyspie Koreańskim funkcjonowały trzy systemy tramwajowe: w Seulu, Pusanie i Pjongjangu. Z powodu znacznych zniszczeń w czasie bombardowań, system tramwajowy w Pjongjangu nie został odbudowany.

Drugi system tramwajowy W przeciwieństwie do Korei Południowej, bardzo niewielu mieszkańców Korei Północnej posiada prywatne samochody.