Emil Nikodemowicz (ur. 14 czerwca 1929 we Lwowie, zm. 3 czerwca 2013 w Bytomiu) – polski hokeista, trener hokejowej reprezentacji Polski (1982–1984 i 1989–1990) oraz klubów polskiej Ekstraligi.
Życiorys Od 1946 do 1949 był zawodnikiem Polonii Bytom, następnie występował w Piaście Cieszyn (1949-1952), OWKS Kraków (1952-1954), ponownie Piaście Cieszyn (1954-1956), Górniku Katowice (1956/1957) i ponownie Polonii Bytom (1957-1960). W 1953 wystąpił dwukrotnie w reprezentacji Polski seniorów, był też brązowym medalistą Akademickich Mistrzostw Świata w 1953.
Po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem Polonii Bytom (1961/1962), od 1962 do 1977 prowadził drużynę Baildonu Katowice, równocześnie był II trenerem reprezentacji Polski w latach 1968-1969 (ze Zdzisławem Masełko) i 1975-1977 (z Józefem Kurkiem - m.in. na mistrzostwach świata w 1976 w katowickim "Spodku"). W 1978 został trenerem Polonii Bytom, występującej wówczas w II lidze, a w 1981 wprowadził ją do I ligi. Z bytomskim klubem zdobył cztery tytuły mistrza Polski (1984, 1986, 1988, 1989), dwa tytuły wicemistrzowskie (1983, 1987) oraz wystąpił w finale Pucharu Europy (1985). Równocześnie był II trenerem reprezentacji narodowej (1976 z Józefem Kurkiem, 1979-1980 - z Czesławem Borowiczem, m.in.