Bogu Ojcu i Synowi hołd po wszystkie nieśmy dni. Niech podaje wiek wiekowi hymn triumfu, dzięki, czci, a równemu Im Duchowi niechaj wieczna chwała brzmi. Niech do niebios brzmi granicy Chwała ust Bożemu Ciału, I drogiej Krwi tajemnicy, Którą w okup świata szału Owoc żywota Dziewicy Wylał z miłości zapału.
Nam zrodzony, nam jest dany Z najczystszego Panny łona, I na świecie mieszka z nami, Siejąc miłości nasiona; Byt Mu ziemski dokonywa Tajemnica nieskończona.
W ostatniej wieczerzy w nocy, Przy dwunastu uczniów gronie, Jedząc Paschę Wielkanocy, Jak przepisano w Zakonie, Siebie pokarm, w dziwnej mocy, Dał swoim przez własne dłonie.
Wprzód się stało Ciałem Słowo, Chleb się Słowem w Ciało zmienia, A wino w Krew Chrystusową, Nad porządek przyrodzenia; Ale wiara w duszę zdrową Wlewa tej prawdy twierdzenia.
Przed tak wielkim Sakramentem Padać na twarz cześć i sława; Niech ustąpią z Testamentem Starzy dla nowego prawa, Wiara będzie fundamentem, Gdy pojęcia zmysł ustawa.
Chwała Ojcu i Synowi! Radość, moc, błogosławienie Wiek niech podaje wiekowi, I Temu, co pochodzenie Bierze od obu, Duchowi Równa chwała nieskończenie.
Przypisy
Linki zewnętrzne Pange lingua w Catholic Encyclopedia
Kategoria:Liturgia katolicka Kategoria:Łacińskie pieśni katolickie