W okresie grudzień 1919 – kwiecień 1920 służył w Sekcji „Wschód” Oddziału III Sztabu Generalnego, kwiecień – czerwiec 1920 oficer łącznikowy w Sztabie Naczelnego Wodza, czerwiec – sierpień 1920 szef sztabu 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej. 19 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiejDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 32 z 25 sierpnia 1920 roku, poz. 789.. Od października 1920 roku pełnił obowiązki szefa sztabu, a następnie szefa Oddziału IV i kwatermistrza I Korpusu Wojsk Litwy Środkowej.
W okresie marzec – maj 1921 szef sztabu 2 Dywizji Litewsko-Białoruskiej. Maj 1921 – październik 1922 szef sztabu 29 Dywizji Piechoty w Grodnie, a następnie dowódca batalionu 81 pułku piechoty w Grodnie. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 388. lokatą w korpusie oficerów piechotyLista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 33.. W latach 1922–1923 był słuchaczem Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie.