W październiku 1936 roku został mianowany dowódcą piechoty dywizyjnej 23 Dywizji Piechoty w Katowicach. We wrześniu 1939 roku dowódca 23 Dywizji Piechoty. Walczył w składzie Grupy Operacyjnej „Śląsk”.
Po kampanii wrześniowej w niewoli niemieckiej. Był osadzony w Oflagu VII A Murnau, gdzie pełnił funkcję protektora Funduszu Pomocy Internowanym. Po uwolnieniu z niewoli w lipcu 1945 roku II zastępca dowódcy 3 Dywizji Strzelców Karpackich w 2 Korpusie Polskim we Włoszech, potem w Wielkiej Brytanii.
W 1947 roku, po demobilizacji, osiadł w Walii. Pracował nad dokumentowaniem udziału Polaków w II wojnie światowej. W 1964 lub 1965 roku Prezydent RP August Zaleski mianował go generałem brygady.
Zmarł 17 grudnia 1975 w Penrhos w wyniku obrażeń ciała doznanych w następstwie wypadku drogowego. Został pochowany na cmentarzu w Pwllheli (hrabstwo Caernarfonshire, Walia).