Prowadziła przez 25 lat rozległy zbiór klisz fotograficznych komet próbując otrzymać poprawne dane rozmiarów komet.
W 1967 roku Elizabeth Roemer na podstawie wyliczeń dokonanych przez Briana Marsdena wykonała zdjęcie sugerowanego fragmentu nieba, na którym powinna bardzo słabym blaskiem świecić zagubiona kometa 9P/Tempel 1. Nie licząc jednak zbytnio na odnalezienie komety, opracowywaniem fotografii zajęła się dopiero po roku. A jednak na wykonanym przez nią zdjęciu bardzo blisko wyliczonej przez Marsdena pozycji dostrzeżono na kliszy mgiełkę, która okazała się obrazem komety Tempel 1. Ponownie na podstawie tych samych obliczeń zaobserwowała tę kometę 11 stycznia 1972 roku w czasie jej kolejnego powrotu w pobliże Słońca. Pozwoliło to zebrać w ten sposób bogaty materiał obserwacyjny i jeszcze dokładniej wyliczyć elementy jej orbity. Odnalezienie długo nie widzianej komety było doniosłym osiągnięciem. Od tej pory kometa 9P/Tempel 1 jest obserwowana podczas każdego przejścia przez peryhelium, a okres jej obiegu trwa obecnie 5,5 roku.