Miejsce bitwy znajdowało się w pobliżu wioski Branxton (stąd w wielu źródłach jest ona nazywana także bitwą pod Branxton). Szkoci rozbili swój obóz na polach pod Flodden położonym w pobliżu Branxton. Było to ostatnie starcie bitewne na ziemiach Northumberlandu.
Bitwa Obie strony przed starciem straciły wiele godzin na ciągłym manewrowaniu. W końcu Anglikom udało się przekroczyć rzekę Till i wyjść na tyły Szkotów. Działa szkockie otworzyły ogień jako pierwsze, jednak wskutek kiepskiego wyszkolenia kanonierów oraz wilgotnego prochu strzelniczego, większość salw była niecelna.
Wówczas bardziej ruchliwe i lepiej wytrenowane jednostki angielskiej artylerii otworzyły morderczy i precyzyjny ogień, przepędzając szkockich kanonierów z pola walki. Działa angielskie oraz łucznicy skoncentrowali następnie ogień na szkockich pikinierach. Wysokie straty wywołane ostrzałem zmusiły w końcu Szkotów do przypuszczenia ataku ze wzgórza i wejścia w bezpośredni zasięg działania piechoty angielskiej. Angielskie gizarmy wykazały większą skuteczność w starciu ze szkockimi pikami, które od czasów bitwy pod Bannockburn niewiele się zmieniły, spełniając swoją rolę jedynie w walce z kawalerzystami.