Radzieckie tablice rejestracyjne wydawano w Rosji Radzieckiej i później w ZSRR (podobnie jak przed rewolucją październikową w Imperium Rosyjskim) wszystkim pojazdom, które poruszały się po drogach publicznych, w tym – oprócz pojazdów silnikowych – do pewnego momentu także rowerom i pojazdom konnym (np. dorożkom).
Przed II wojną światową Pierwszym miastem Imperium Rosyjskiego, w którym pojawiły się tablice rejestracyjne na samochodach, była Ryga w 1904 roku, następnie wprowadzano je także w innych miastachRAF-2203 GAI SSSR, „Awtomobil Na Służbie”, Nr 25, DeAgostini, 2012, ISSN 2223-0440 (ros.), s. 4–7.. W 1910 roku car Mikołaj II ratyfikował międzynarodową konwencję paryską z 1909 roku i odtąd wprowadzono obowiązek rejestracji samochodów na terenie całego kraju, lecz wykonywały go władze lokalne i nie było jednolitego systemu numeracji. Z powodu niewielkiej liczby samochodów, tablice ograniczały się do samych numerów, które co roku były zmieniane (w Moskwie i Petersburgu doszło do numerów czterocyfrowych). Taki też system obowiązywał po rewolucji październikowej i ustabilizowaniu się sytuacji w kraju w latach 20. Pod koniec lat 20.