Władimir Aleksiejewicz Głuzdowski Владимир Алексеевич Глуздовский (ur. w Tyflisie, zm. 16 listopada 1967 w Symferopolu) – radziecki dowódca wojskowy w czasie II wojny światowej, generał porucznik.
Życiorys Wnuk polskiego powstańca 1863 roku.
Od 1919 roku w Armii Czerwonej, w czasie wojny domowej w Rosji walczył z wojskami „Białych”.
Od 1926 dowódca kompanii, od 1929 pomocnik dowódcy batalionu, 1930-1932 komendant Szkoły Młodszych Dowódców, od 1936 szef sztabu pułku zmechanizowanego, od stycznia 1938 szef Wydziału Szkolenia Wojsk Pogranicznych w Mińsku. Od maja 1938 dowódca pułku, od października 1938 zastępca szefa Oddziału Głównego Sztabu Morskiego. Od października 1939 do października 1940 w misji specjalnej w Chinach. Od listopada 1940 zastępca dowódcy 1 Dywizji Strzelców Zmotoryzowanych, od czerwca 1941 uczestnik walk na Froncie Wschodnim. W październiku 1941 został szefem Oddziału Operacyjnego 26 Armii i szefem sztabu 31. Armii Frontu Zachodniego i Kalinińskiego. Brał udział w opracowaniu planu bitwy pod Moskwą. Od lutego 1943 dowódca 31 Armii Frontu Kalinińskiego. Od sierpnia 1944 dowódca 7. Armii Frontu Karelskiego, następnie od grudnia 1944 6. Armii 1 Frontu Ukraińskiego, która z przyczółka sandomierskiego rozpoczęła ofensywę styczniową zdobywając w maju 1945 WrocławBolesław Dolata, Wyzwolenie Polski 1944-1945.