Piotr Łazariewicz Wojkow (ros. Пëтр Лазаревич Войков, ur. w Kerczu, zm. 7 czerwca 1927 w Warszawie) – rewolucjonista, bolszewik, dyplomata radziecki.
Życiorys Jego ojciec pochodził z ukraińskiej rodziny chłopskiej, był inżynierem górniczymГ.Н. Губенко, «Пётр Лазаревич Войков». Краткий биографический очерк, Симферополь: Крымиздат, 1959..
Od 1903 Piotr Wojkow był zaangażowany w działalność rewolucyjną, należał do mienszewików. Zmuszony do emigracji do Szwajcarii, ukończył studia na Uniwersytecie Genewskim.
Powrócił do kraju w sierpniu 1917 i został komisarzem na Uralu, tam też zwalczał fabrykantów i egzekwował odbiór kontyngentów żywności od chłopów, co wywołało klęskę głodu w okolicy JekaterynburgaMoskwa bez zabójcy ostatniego cara?. Był oskarżany o udział w zamordowaniu w nocy z 16 na 17 lipca 1918 w Jekaterynburgu cara Mikołaja II i jego rodziny, miał być też odpowiedzialny za poćwiartowanie i zniszczenie przy użyciu kwasu siarkowego ciał ofiar. Jednak zarówno śledztwo przeprowadzone w 1919 przez „białych”, jak i śledztwo z początku lat 90. nie wykazały udziału Wojkowa w naradach i podjęciu decyzji o mordzie na carskiej rodzinie. Nie było też dowodów, że osobiście uczestniczył w zniszczeniu i ukryciu zwłok.