Artystka początkowo rozwijała swoją twórczość w kierunku poezji konkretnej (wizualnej), potem także performance – pierwsze wystąpienia pochodzą już z 1971 – tzw. „sypania liter” polegające na rozsypywaniu wyciętych liter alfabetu w przestrzeni. W tym okresie w Biurze Poezji w Warszawie zrealizowała akcję Obszar na licencji poetyckiej, w której rozsypane na podłodze dwadzieścia cztery litery alfabetu, przyklejając się do podeszw butów widzów i wynoszone na zewnątrz, stawały się mobilnymi znakami funkcjonującymi w przestrzeni publicznej, niezależnie od kontekstu słowa i zdania.
Od 1973 Ewa Partum zajmowała się także filmem awangardowym, a od połowy lat 70. do wczesnych lat 90. prawie wyłącznie tematyką feministyczną. Jest autorką serii klasycznych już nie tylko dla sztuki polskiej akcji, do których należą: Stupid Woman, Kobiety, małżeństwo jest przeciwko wam, Zmiana - mój problem jest problemem kobiety czy Samoidentyfikacja. Pierwszą pracę o charakterze feministycznym artystka stworzyła już w 1971, odciskając na kartce czerwone, uszminkowane usta i podpisując je: Mój dotyk jest dotykiem kobiety - jest to praca z cyklu poem by ewa. W latach 70. XX wieku swoje prace wystawiała w Galerii Repassage.
W latach 90. XX w. i pierwszej dekadzie XXI w.