14 listopada 1943 przyjął święcenia kapłańskie z rąk abp. Antoniego Szlagowskiego. W l. 1951–54, 1956–68 i 1975–90 był mistrzem nowicjatu pasjonistów. W latach 1954-55 pełnił funkcję dyrektora klerykatu. Od 1969 do 1972 był prowincjałem, a w latach 1958–61 i 1985–87 – konsultorem prowincjalnym. W latach 1968–69 oraz 1972-75 był przełożonym klasztoru w Rawie Mazowieckiej, w latach 1981–84 – w Sadowiu. W 1975 został wicepostulatorem w procesie beatyfikacyjnym o. Bernarda Kryszkiewicza. Posługiwał też jako spowiednik i ojciec duchowny w siedmiu zgromadzeniach żeńskich.

W 1986 został moderatorem Ruchu Rodziny Matki Pięknej Miłości, który wydaje jeden z największych w Polsce periodyków katolickich – Echo Ojca Bernarda, wychodzące (od 1989) dwa razy do roku, na Wielkanoc i Boże Narodzenie. Ruch skupia ok. 50 tys. osób i ciągle się rozrasta. O. Dominik Buszta był autorem książek (m.in.: Z najboleśniejszą Matką, Nowenna do Matki Pięknej Miłości, Modlitwy pasyjne, Modlitwa w życiu Sługi Bożego Ojca Bernarda Kryszkiewicza pasjonisty, Droga do kapłaństwa oraz kapłaństwo Ojca Bernarda Kryszkiewicza pasjonisty) oraz wielu artykułów o zgromadzeniu. W 2003 obchodził jubileusz 60-lecia święceń kapłańskich.

Linki zewnętrzne

Kategoria:Polscy prezbiterzy pasjoniści Kategoria:Polscy teolodzy katoliccy Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Ludzie związani z Przasnyszem Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 2005