W kampanii wrześniowej przydzielony do 16 Dywizjonu Artylerii Motorowej, w składzie 10 Brygady Kawalerii Pancernej. 11 września 1939 uczestniczył w ratowaniu transportu kolejowego na stacji w Radymnie. 19 września 1939 przekroczył granicę polsko–węgierską, internowany do 15 października 1939. Przez Jugosławię oraz Włochy dotarł do Francji, wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Odbył staż we francuskim 43 pułku artylerii lekkiej, następnie służył w 10 Brygadzie Kawalerii Pancernej. Po upadku Francji ewakuowany z St. Nazaire 20 czerwca 1940, następnego dnia dotarł do Liverpoolu (Wielka Brytania). Wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych, przydzielony do 10 dywizjonu artylerii motorowej.
Od 2 stycznia 1941 uczestnik I kursu Wyższej Szkoły Wojennej na obczyźnie, po ukończeniu 31 maja mianowany oficerem dyplomowanym, skierowany na praktykę w sztabie, ponadto podjął studia językowe na Uniwersytecie w Cambridge.
Zgłosił się do służby w kraju. Przeszkolony ze specjalnością w dywersji na kursach specjalnych dla kandydatów na cichociemnych, m.in. taktycznym (Elie), spadochronowym, i in. Zaprzysiężony na rotę ZWZ/AK 6 lutego 1942 w Londynie.