Pismo cały czas borykało się ze znacznymi trudnościami finansowymi, jednak kres jego ukazywaniu położyła decyzja Dyrekcji Poczty zakazująca dystrybucji „niepatriotycznych” wydawnictw. 15 września 1917 r. ukazał się ostatni, czternasty numer „Solidarności”.

Staraniem anarchistów działających w IWW wydano polskie tłumaczenia broszur Piotra Kropotkina „Konieczność rewolucji” i Jean Grave’a „Społeczeństwo przyszłości”.

Mimo szeroko zakrojonej propagandy Polacy byli najmniej liczną grupą narodową reprezentowaną w IWW. W roku 1914 polskie oddziały skupiały około 700 Polaków, najbardziej ustabilizowane sekcje polskie istniały w Chicago, Fali River, Holyokee, New Bedford i Baltimore.

Zmasowane represje wobec związku Po wybuchu I wojny światowej związek był głównym organizatorem kampanii antywojennej, co stało się pretekstem do frontalnego ataku na związek ze strony władz amerykańskich. W maju 1917 roku Kongres uchwalił poprawki do Ustawy o szpiegostwie i Ustawy o cudzoziemcach. Obydwa akty prawne miały położyć kres „nastrojom wywrotowym” wśród obywateli USA i wśród osiadłych na stałe cudzoziemców. Ustawy zostały w dużej mierze uchwalone pod wpływem działań IWW i uderzały głównie w ten związek.