Na stałych pożywkach tworzą bezbarwne, okrągłe kolonie. Niektóre szczepy wytwarzają otoczkę i rosną w formie śluzowych kolonii. A. baumanii posiadają adhezyjne fimbrie dzięki którym komórki bakterii ściśle do siebie przylegają. Cecha ta uniemożliwia pobranie części kolonii ezą – cała kolonia przykleja się ezy. Optymalna temperatura dla wzrostu tej bakterii to około 33-35 °C, chociaż potrafią przeżyć i wzrastać również w temperaturze 40 °C, Graniczne pH w jakim wyrastają to od 5,0 do 8,0. Efektem przemiany materii tych bakterii są lotne substancje o charakterystycznym, nieprzyjemnym zapachu.
Pałeczki A. baumannii prowadzą ściśle tlenowy metabolizm. Rozkładają laktozę, w związku z tym na podłożu MacConkeya wyrastają w formie różowych kolonii. Nie wytwarzają oksydazy cytochromowej tak jak większość tlenowych pałeczek gramujemnych, co często może być przyczyną ich mylenia z fermentującymi pałeczkami z rodziny Enterobacteriaceae. Do ich rozróżnienia wykorzystuje się badanie rozkładu cukrów w warunkach tlenowych i beztlenowych na podłożu Hugh-Leifsona.