Rozpoznanie Rozpoznanie polega na stwierdzeniu równoczesnego występowania w moczu: aminokwasów (aminoacyduria), wysokiego stężenia fosforanów (hipofosfatemia i hiperfosfaturia), cukru (glukozuria) kwasicy cewkowej Pomocne mogą być zmiany radiologiczne w RTG kości, które wykazują objawy krzywicy lub osteomalacji. W przypadku występowania tych objawów u osób dorosłych (postać wtórna) obowiązuje wykonanie badań pozwalających rozpoznać chorobę podstawową.
Leczenie leczenia polega na wyrównaniu zaburzeń homeostazy, będących wynikiem nadmiernej utraty substancji drogą nerkową. W tym celu stosuje się: fosforany podawane doustnie w dawce 0,5–3,0 g na dobę w 4–6 dawkach witaminę D3 wodorowęglan sodu celem likwidacji kwasicy potas w przypadku jego niedoboru hydrochlorotiazyd
Rokowanie W postaciach pierwotnych dochodzi do rozwoju schyłkowej niewydolności nerek po upływie 10–20 lat (w przypadku cystynozy, która jest najczęstszą przyczyną dziecięcej postaci zespołu Fanconiego, do rozwoju niewydolności nerek dochodzi przed ukończeniem 10 roku życia).