Mimo iż marszałek słyszał odgłosy bitwy pod Waterloo, to pomimo nalegań swojego sztabu postanowił pokonać Thielmanna i wykonać dane mu rozkazy. Napisany ok. godziny 11 rozkaz Soulta przybycia ze swoją armią dostał po 17.30, co definitywnie przekreślało szanse realnej pomocy u boku Cesarza, więc postanowiono o walce z Thielmannem. W czasie bitwy korpusy generałów Gérarda i Vandamme’a rozbiły słabszych liczebnie Prusaków, którzy wiedząc o wygranej pod Waterloo rozpoczęli odwrót. Jednak wielki przebłysk talentu wojskowego Grouchy’ego miał dopiero nadejść. Gdy dotarła wiadomość o porażce pod Waterloo i panicznej ucieczce Francuzów, w sztabie zdecydowano o odwrocie do Francji. Grouchy, nie tylko odpowiednio rozplanował przemarsz 30-tysięcznej armii, ale pozostawił w Namur cały korpus Vandamme’a, dzięki czemu gdy Gérard i 2 korpusy jazdy przekraczały granicę, wrogie wojska uwikłane w starcia z lepiej dowodzonymi Francuzami traciły cenny czas, a także ponosiły olbrzymie straty w ludziach, które po stronie Vandamme’a były prawie niewidoczne. Gdy nocą dokonano odwrotu z Namur w kierunku Francji, okazało się, jaką przytomnością umysłu wykazał się Grouchy odprowadzając do swej ojczyzny pełny korpus.