Śmierć Byrona była długo opłakiwana przez Greków, uznających w nim bohatera swej walki o niepodległość. Zhellenizowana forma nazwiska Byron – Viron, Vironas jest popularnym greckim imieniem męskim, dała także nazwę jednej z dzielnic Wielkich Aten Vironos – Dzielnica Byrona.
Ciało poety zabalsamowano i odesłano do Anglii – odmówiono jego pochówku w Westminster Abbey. Spoczywa na cmentarzu kościoła św. Marii Magdaleny w Hucknall w hrabstwie Nottingham, zaś serce Byrona znajduje się pod drzewem w Missolungi. Na swoje życzenie obok ciała Byrona została pochowana jego niechciana córka, Ada Lovelace.
Opactwo Westminsterskie zezwoliło na umieszczenie na swoim terenie kopii marmurowej płyty grobu Byrona ofiarowanej przez króla Grecji w 1969 r.
Dzieła
The Hours of Idleness, 1808 – zbiór liryków Angielscy poeci i szkoccy recenzenci, 1809 – satyra Wędrówki Childe Harolda, 1812 (I i II), 1816 (III), 1818 (IV) Giaur, 1813 Narzeczona z Abydos, 1813 Korsarz, 1814 Lara, 1814 Oda do Napoleona Bonapartego, 1814 Melodie hebrajskie, 1815 – zbiór liryków (zawiera wiersz Idzie w Piękności) Oblężenie Koryntu, 1816 Paryzyna, 1816 Więzień Chillonu, 1816 Żale Tassa, 1817 Manfred, 1817 Mazepa, 1819 Marino Falieri, 1820 The Deformed Transformed, 1821 (niedokończone) Sardanapal, 1821 Kain, 1821 Niebo i ziemia, 1822