W sojuszu z Danią (817–821) W 817 Ludwik Pobożny zażądał od Sławomira podzielenia się władzą nad Obodrzycami z Czedrogiem, synem Drożka. Możliwe, że cesarz dążył, przez ten podział, do osłabienia władztwa obodrzyckiego. Niewykluczone także, że usłuchał on próśb samego Czedroga i popierających go możnychWedług Ludwik Pobożny mógł próbować wprowadzić u Obodrytów frankijski model sukcesji (z ojca na syna).. Stanowisko tych ostatnich mógł Ludwik poznać, gdy w lipcu 815 poselstwo obodrzyckie przebywało na dworze cesarskim. Sławomir miał nawet złożyć przysięgę, że już nigdy nie przekroczy ŁabyCesarz często nakazywał podległym mu władcom stawić się na dworze w celu potwierdzenia zależności... Do otwartego wystąpienia Obodrytów przeciwko wpływom frankijskim doszło w 817Według do buntu doszło w 818.; .. Nie chcąc podporządkować się rozkazom cesarza, Sławomir wysłał jednocześnie poselstwo do synów duńskiego króla Godfryda, z którymi zawarł sojusz wojskowy. Uzgodniono też plan wspólnego ataku na ziemie cesarstwa. Duńczycy i Obodryci mieli podzielić się zdobytymi terenami, zamieszkiwanymi przez Nordalbingów. Synowie Godfryda wysłali flotę w górę Łaby, a siły lądowe zarówno Obodrytów, jak i Duńczyków, złupiły przygraniczne prowincje.