W Elements of Surgery napisał, że studiowanie anatomii i patologii może przyczynić się do lepszego zrozumienia, które schorzenia należy leczyć chirurgicznie. Odrzucił pogląd, jakoby przeszywający ból podczas operacji bez znieczulenia miałby przyspieszyć proces gojenia rany.
Przyczynił się do wprowadzenia nowych praktyk, zmniejszających ryzyko śmierci u pacjenta. Był jednym z pierwszych chirurgów, który mył ręce przed zabiegiem, golił operowaną część ciała przed nacięciem, zakładał czysty fartuch (wbrew ówczesnemu powszechnemu zwyczajowi, gdzie brudny fartuch stanowił dowód umiejętności chirurga), używał wyłącznie czystych gąbek chirurgicznych, opatrunki nasączał wyłącznie zimną wodą, a podczas zabiegów zaciskał nóż w zębach, kiedy miał zajęte ręce. Praktyki stosowane przez Listona nie wynikały ze świadomości istnienia mikroorganizmów (gdyż mikrobiologia zaczęła rozwijać się dopiero po jego śmierci), a z wrodzonego zamiłowania do porządku. Zwyczaj golenia miejsc operacji został w następnych latach zakwestionowany jako zabieg zwiększający ryzyko zakażenia.