Ukończyła Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty „Agricola”. Podczas powstania w 1944 roku służyła jako sanitariuszka w II plutonie żeńskim „Oleńka” 3. kompanii batalionu „Zośka”. Wkrótce przydzielono ją do II plutonu „Alek” 2. kompanii „Rudy”. 5. dnia walk została ranna, gdy biegła na pomoc koledze, który był raniony podczas ataku na „Gęsiówkę” i znajdował się w strefie ognia. Zosia została ciężko ranna w brzuch. Od śmierci na polu walki uratował ją Andrzej Romocki ps. „Morro”. Zmarła z odniesionych ran dnia następnego – 6 sierpnia – w Szpitalu Wolskim (gdzie przeniesiono ją ze szpitala Karola i Marii przy ul. Leszno). Miała 23 lata. Pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

W powstaniu poległa też jej siostra Teresa.

Przyjaciele i rodzina nazywali ją Lalka.

Dwukrotnie odznaczona Krzyżem Walecznych.

Zofia Krassowska jest patronką dwóch żeńskich drużyn Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej: 29. Łódzkiej Drużyny Harcerek „Polana” i 51 Warszawskiej Drużyny Harcerek „Orawa".

Przypisy