Norma ISO/IEC 10646 opisuje uniwersalny zestaw znaków (UCS – Universal Character Set) służący do opisu znaków (liter, cyfr, symboli, ideogramów itd.) z wielu języków, pism i tradycji na świecie. Zestaw zawiera około 100 000 abstrakcyjnych znaków, z których każdy posiada unikalną nazwę i kod znaku.
Teoretycznie standard pozwala na zapisanie ponad 2 miliardów znaków (w 31 bitach, zobacz UCS-4), jednak w powszechnym użyciu jest jedynie pierwsze 65 536 znaków (UCS-2) ze zbioru Podstawowej Płaszczyzny Wielojęzycznej (BMP - Basic Multilingual Plane).
UCS jest ciągle rozwijany, aktualnie trwają prace nad poprawką numer 3 i 4 do standardu ISO/IEC 10646:2003 Amendment 1 and Amendment 2.WG2 - Projects
Relacje do Unicode W 1991 ISO Working Group podjęło współpracę z Unicode Consortium w celu stworzenia jednego standardu dla zapisu wielojęzykowego tekstu. Unicode 1.1 opublikowany w 1993 roku był już zgodny z normą ISO/IEC 10646-1:1993. Odtąd Unikod stał się oficjalną implementacją ww.