Jean-Baptiste Kléber (ur. 9 marca 1753 w Strasburgu, zm. 14 czerwca 1800 w Kairze) – francuski generał.
Życiorys Urodził się w ubogiej rodzinie. Jego ojciec był ogrodnikiem kardynała de Rohan, arcybiskupa Strasburga.
Kléber syn pragnął zostać architektem i w tym celu udał się do Paryża, by pobierać nauki u Jeana-François Chalgrina. Z powodu problemów finansowych musiał jednak przerwać studia i wrócił do swojego rodzinnego miasta. W 1777 roku wstępuje do szkoły wojskowej w Monachium. Umożliwia mu to rozpoczęcie kariery wojskowej w armii cesarskiej. W 1785 roku uzyskał stopień podporucznika. Nie widząc sensu w dalszej służbie, wraca do kraju. Po rozpoczęciu rewolucji zostaje dowódcą jednostki gwardii narodowej powołanej w 1789 roku. Kléber znalazł się w armii rewolucyjnej kierowanej przez La Fayetta, a potem, po udziale w ofensywie nad Renem, został oddelegowany do Moguncji i zajął się jej fortyfikowaniem. Gdy pozycja ta została zajęta przez Prusaków, dowódcę obrony gen. Custine stracono, a Klébera aresztowano. Jednakże, dzięki posiadaniu dobrej opinii, nie tylko został uniewinniony, ale też szybko awansował. W 1793 w stopniu generała brygady wysłano go do burzącej się Wandei i objął dowództwo Armii Wybrzeży Brestu. Ze swoimi oddziałami ruszył na południe od Loary, by tłumić powstanie.