Drastamat Kanajan (; ps.: Դրօ, tłum.: Dro; ur. 31 maja 1884, zm. 8 marca 1956) – ormiański żołnierz i polityk. Minister obrony narodowej w rządzie Demokratycznej Republiki Armenii. Jeden z przywódców dasznaków na emigracji. Dowódca 812. armeńskiego batalionu Wermachtu podczas II wojny światowej.
Życiorys Młodość Urodził się 31 maja 1884 roku w Iğdırze, w Imperium Rosyjskim. Był synem Martirosa Kanajana, głowy klanu Kanajanów w Iğdırze i Horom Kanajan. Uczył się w miejscowej szkole parafialnej, a następnie gimnazjum w Erywaniu. Pod wpływem opowieści o sukcesach w walkach z Turkami gen. Andranika Ozaniana i idei nacjonalistycznych głoszonych przez Armeńską Federację Rewolucyjną (dasznaków) wstąpił podczas nauki do tajnej młodzieżowej organizacji, która opowiadała się przeciw rządom carskim i za niezależnością Armenii. Po ogłoszeniu przez władze 12 czerwca 1903 edyktu oddającego całą własność ormiańskiego Kościoła pod zwierzchność rosyjską, uczestniczył w masowych demonstracjach organizowanych przeciw temu przez dasznaków. W latach 1903–1905 brał aktywny udział w ormiańskim ruchu narodowym;