Po ślubie para zamieszkała w Braintree, gdzie Abigail zajmowała się domem i wychowaniem pięciorga dzieci. W czasie amerykańskiej wojny o niepodległość małżeństwo Adamsów przeżywało długie rozłąki. Przyszła pierwsza dama wspomagała rannych, przygotowując posiłki i udzielając schronienia. Po proklamowaniu Deklaracji Niepodległości, Adams został wysłany do Paryża, by zabiegać o przyjazne stosunki amerykańsko-francuskie. Abigail, która pozostała w Stanach, prowadziła wówczas ożywioną korespondencję z mężem, która stała się z czasem źródłem historycznych. W późniejszej korespondencji, gdy jej mąż był delegatem na Kongres Kontynentalny, zabiegała o prawa kobiet (głównie dostęp do oświaty), a także o abolicjonizm.
W 1784 r., po 4-letniej rozłące, Abigail Adams postanowiła dołączyć do męża w Europie i spotkała się z nim w Londynie. Podczas pobytów w europejskich stolicach, zajmowała się zwiedzaniem, a także wspieraniem męża m.in. w negocjacjach z holenderskimi bankierami ws. pożyczki dla Stanów Zjednoczonych. W 1788 r. Adams zrezygnował z misji dyplomatycznych i oboje powrócili do Braintree. Rok później (1789), John Adams został wiceprezydentem Stanów Zjednoczonych i pełnił tę rolę przez dwie kadencje. Jego żona, w czasie trwania pierwszej kadencji, organizowała przyjęcia.