Po wojnie, Departament Lotnictwa Cywilnego (DCA) z Północnego Borneo (obecnie Sabah) podjęła się operacji i utrzymania lotniska. W 1957 roku oryginalny trawiasty pas startowy zmieniał nawierzchnię na asfaltową i nowy terminal został wybudowany. W 1959 roku pas startowy został przedłużony do 1593 metrów długości, aby umożliwić obsługiwanie samolotu Vickers Viscount Malaysia Airways. W 1963 roku miała miejsce wzmocnienie i dalszy rozwój pasa startowego do 1921 metrów w celu obsługiwana Comet 4. Loty komercyjne i przyloty pasażerów stopniowo zwiększały się i wymusiły budowę większego terminalu.
W 1969 roku brytyjska firma doradztwa została powołana do opracowania planu działań etapami i zorganizowane rozwoju KKIA od 1970 do 2000 roku i później. Plan został przedłożony rządowi na następujące zalecenia: Wzmocnienie i rozbudowę pasa startowego do 2987 metrów w celu zaspokojenia Boeingów 707 i 747. Budowę nowego kompleksu terminala i równoległej drogi kołowania, które łączą się z pasem startowym. Zapewnienie urządzeń nawigacyjnych, usług komunikacyjnych i nowoczesny system światła pasa startowego.